الهه برگ ریز

بیاییم بشکنیم!!

soghoot — Fri, 29 Aug 2008 09:17:18 GMT

لحظه ای اندیشیدن به زیبایی

و فراموش کردن سیاهی ها

در نبض کند اجتماع سردرگم امروز..........

دور از تصور نیست !

می توان پرواز را آموخت .. حتی اگرآموزگار نباشد

و یا آموزگارها فراموش کرده باشند پرواز را ؟؟!!!

مهم این است که باند ها هستند حتی متروک

و شبها هنوز به صبح می رسند ... و روزها ادامه دارند تا غروب

وما فرسودگی را طی می کنیم ؟؟

چرا؟؟

آموختن اینکه بتوان با بهار نفس کشید

در روزگاری که زمستان حکم فرماست .....ممکن است

پس چرا دل بسته ایم به نا ممکن ها

و شده ایم مجسمه ای از خستگی های هر روزه

و غرق شده ایم در شعار ها!!

تا آنجا که خود شده ایم یک شعار ...... خاموش تر از همیشه ها .....

سوختن یک نسل یعنی فراموش کردن خود آن نسل ؟؟!!

مقصر خودمان هستیم .. که آموخته ایم تکیه دهیم

و از افتادن هراس داریم

افتادن یعنی کمی زخمی شدن<> کمی خاکی شدن

می ارزد امتحان کنیم

بیایید بیفتیم ... بشکنیم

تا شاید روزگاری بتوانیم بسازیم حداقل خودمان را ؟!

لحظه ای اندیشیدن به زیبایی

دور از تصور ما نیست

زیبا باشید والبته آ ز ا د . . . آ ز ا د

می خواهمت در تمام ثانیه ها ای دلیلم

soghoot — Wed, 30 Jul 2008 16:21:18 GMT

زمستان همان فصلی که تو آن را دوست داری

ومن تا قبل این به خاکستری بودنش می اندیشدم

وحال به عمق سرمایش پی بردم

وقتی گرمای بودنت را در سیلی های کولاکش احساس کردم

وقتی سپیدی را در پاکی بودنت جستجوکردم

وزمانیکه یافتم زمستان گرچه لخت است

گرچه سرد اما سپید است..

و تومعنای خود بهاری حتی در سرمای سخت زمستان

و سبزی چشمانت خودش پر معنای آغاز است

پر از امید و من گم شدم!!

آری در سیاه چاله نگاهت گم شدم

وتنها تو بودی که باز مرا یافتی

ودستانت را باز بسویم بلند کردی

و با تمام بودنت خواستی که باشم و از خاموش ها دوری کنم

و حال پر از بوی ترنج است دقایقم و ع.ش. ق با تمام بی رحمی هایش شیرین است

و این همان معنای حضور توست در لحظاتم

زیبا باشید البته آزاد آزاد

آ ز ا د

soghoot — Thu, 03 Jul 2008 21:26:28 GMT

می توان آرام بود در تمام لحظه هایی که سرشار از فریادند

می توان سکوت کرد در مقابل هر آنچه شکوه است

می توان نفس کشید در زمانی اکسیژن نایاب است

می توان آموخت در دنیایی که هنوز الفبایی نیست

و .. می توان آزاد بود در روزگاری که ممنوع است

می توان اشک ریخت

خندید

باقی ماند

می توان زندگی کرد .. نه حتما در میان این آدمها

می توان عشق ورزید .. نه حتما پنهان

می توان آزاد بود آزاد

زیبا باشید البته آزاد آزاد

با توام گوش هی تو گوش کن

soghoot — Thu, 19 Jun 2008 09:55:18 GMT

یه جاده یه نگاه یه نفس یه احساس

واسه بودن واسه نوشتن سهم تو از این چرخش روز و شب ها

بذار یه کم تو نوشته هام گریه کنم

واسه این که دیگه یه مدت حرفام شده سکوت

اگه این اشکا رو نمی بینین مهم نیست

مهم اینه که هستم هنوز با تو بهار

با برگای سبزت

هنوز ایستادم .... ایستادم رو همین خاک که اونم خستست .. خودش به گفت خسته شده....؟؟؟

س ر ب ا ز

هیچ آری هیچ همان معنی این روزها

soghoot — Thu, 08 May 2008 17:56:18 GMT

آسفالتهای داغ

صدای بوق ماشینهای سرد

نگاه عجیب مردم و سکوت و باز .....

از راهروهای دانشگاه تا دو ستاره بر دوش تا فریاد حرکت کن حرکت کن

و هیچ .. هیچ

ذهنی پر از تکرار همیشه ها

و تنفس در هوایی که خود خواسته ای

شکوه نمی کنم آرام آرام میگذرد

( سال نو مبارک ... نخندین دیره اما ... هنوز هستم هستم

از همه اونا که فراموش نکردن الهه منو ممنونم خیلی ممنونم )

ستوان دوم وظیفه ..... ک.سالار راهور فومن ( شهر شعر های شالیزارو درد های کشاورز

شهر شیون)

آ ز ا د باشید و البته زیبا

آنجا که سکوت حضور دارد و تو در این مرداب دوست داری فریاد بزنی

soghoot — Tue, 26 Feb 2008 16:48:18 GMT

گاه به نازکی لبخندی خوشحالیم

و به یک قطره اشک اندوهگین

من به جاده هایی رفتم که وسعت یک خاک بودند

از جنوب تا مغرب تا معنای کلمه ایرانی

و خلاصه شده در سرباز ... س ر ب ا ز

بودنها و نبودن های بسیار

سوختن دلیل ها و متولد شدن باید ها برای .. زندگی ها

تنفس بوی آزادی در آن سوی سیم خاردارها

چقدر نزدیک و چقدر دور

تحمل .. ساختن .. زندگی کردن .. و سکوت

سکوت سنگین برف.. همان زمستان سرد

صدایت( آزادی) در همین سرما به گوش ناشنوای زمان برسان ..که هستی !!!

که هنوز می خواهی ادامه بدهی گرچه اسیرت کرده اند

در بندی که می گویند خودت خواسته ای

س ر ب ا ز تو معنای زیبایی وطنی هستی که دستانت را برای همیشه به خاطر می سپارد

بمان و بدان که باران هنوز برای همه یکسان می بارد

( دیر دیر میام اما هستم هنوز هنوز هستم)

زیبا باشید و البته آزاد آزاد

خودمونی.. با تو. ای. دلیل .ای معنا .ای بودنم

soghoot — Fri, 18 Jan 2008 19:14:52 GMT

((در این سکوت که هیچ کس صدایش را نمی شنود آرام باش که تنها به من و تو تعلق دارد))

گفت: خوابیدی

گفتم : نه

آخه وقتی تو هستی جایی تو وجودم تا انتهای بارون آروم

مثل اولین دونه برف که می شینه رو زمیبن سادست

مثل یه شب برفی ساکته

تو که هستی میشه خوابید ولی تا ابد بیدار بود چون چیزی دیگه کم نیست

همیشه این حس تو که می نویسه من از احساساتت تقلب می کنم

خط خطی می کنم کاغذا رو بعدشم می دم تو بخونی

آره با تو بودن مثل خوردن چای داغ سرخ تو سفیدی سرد زمستونه

مثل یه نسیم خنک تو شرجی مرداد

مثل زیبایی حس آزادی تو گیسو های خرماییت تودست باد

مثل اون غروبی که برای اولین بار پای درخت بلوط پیر با هم تماشا کردیم

مثل .........

آن سوی بودن هایمان شاید جاده ایست

soghoot — Fri, 14 Dec 2007 22:32:18 GMT

با من بمان با من که هیچ نیستم!!!

اما معنایم کن نازنین

که با تو پر از آغازم پر از فریاد آزادی

چگونه بگویم وسعت نگاهت حرمت تمام آزاد ی هاست

آزادی چیست گوهر گم گشته انسانها

اسیریم اسیر چه ؟

خود ظلم می کنیم آری خودمان!

زندانها همه مال ماست

آ ز ا د ی ...

آزاد بودن را فراموش کرده ایم

چشمانم را می بندم

دستانت را میگیرم

و با همه وجود فریاد می زنم

که زندگی هنوز پر از نا گفته هاست

چشمانت را ببند

دستانت را باز کن

به غمها لحظه ای فکر نکن تنها لحظه ای

حال فریاد بکش از کودکی ها تا فر دا ها

صدایت را تنها خودت خواهی شنید

اما آزادی همین است که ابتدا صدایت را خودت بشنوی

وبدانی که می خواهی پرواز کنی

که دیگر از این بی معنایی ها خسته شده ای

بیندیش بیندیش

چشمانت را ببند حال من و تو باید آزاد باشیم

ازادی را هدیه نمی کنند یادت باشد

آ ز ا د ی ...

زیبا باشید و البته آ ز ا د

وقتی خستگی ها یادت میاد

soghoot — Thu, 06 Dec 2007 22:14:49 GMT

با توام، تو که نگاش می کنی

تو ، تو که داری می سوزی،آب می شی

چرا حرفات تو گلوت گم شده

با توام که یادت رفته..، رفتن حقه

که میره ،که میمیری

گفتن سخته آره ما عادت کردیم بسوزیم !!

عادت کردیم تنهایی ها رو دعوت کنیم به همه بودنمون

وقتی بارون می باره چرا خیسه نگات چرا اشکات جاری می شه؟

نگاش می کنی آره نگاش می کنی

نمی دونه مگه این روزا نگاه دلیل نیست

نمی دونی مگه این روزا جاده دل های آدما به چشاشون راه نداره

بذار گریه هات جاری بشه بذار خاطره ها بمیره بذار غربت مهمونت شه اما

میره آره میره داستان زمان اینه رفتن رفتن

چی میمونه درد ،غم و البته یک 3 حرفی که آتیشت می زنه

و یک عمر که میگذره هر جوری که تو بخوای اما کاش بدونی چی می خوای ؟!!

یادت باشه که بارونا می باره بهار و پاییزا میان و میرن

اگه نخوای نمیشه!!!!

نگاه می کنی آره هنوز نگاه می کنی

آما هیچ کس منتظرت نمیشه نه نه

فریاد بزن که هستی که داری می سوزی

فریاد بزن این بغض ها حقه ما نیست

اما...

فقط نگاش می کنی

حقه ما نگاه نیست

حقه ما سکوت نیست حقه ما گم شدن پشت یه دیوار سرد نیست

آزاد و البته زیبا باشید

رسم فریاد آرامش است و من مدت هاست که آرامم .........

soghoot — Thu, 22 Nov 2007 09:13:18 GMT

به چه باید نگریست با که باید گفت ..

با آسمانی که هیچ گاه اشکهایش را مخفی نمی کند

می اندیشم به برگ ریز زیبای زمان و به گذشته

تا همین اکنون به سکوتی که از ابتدا دم خورم با آن

کاش در چهره غریبه ما آدم ها کمی آشنایی یافت می شد

کمی دل سوزی برای یک قطره اشک

نگو نان شبم نیست و تو از دل سوزی می گویی

نگو فردا سیاه است بگذار جان بکنیم !!

چقدر غافلیم از آنچه روشناییست

از آنچه زیبایی است و آزادیست

می خواهم فریاد بکشم های های های

چشمهایتان را لحظه ای ببندید

اینجا چشم ها را باز می دزدند

آری ببندید تا ببینید چقدر زیباست آزادی و بگذارید ..

لحظه ای ذهن ها هوایی بخورد نفسی بکشد

به چه باید نگریست با که باید گفت ..

آزاد آزاد باشید و البته زیبا