آ ز ا د
با توام گوش هی تو گوش کن
یه جاده یه نگاه یه نفس یه احساس
واسه بودن واسه نوشتن سهم تو از این چرخش روز و شب ها
بذار یه کم تو نوشته هام گریه کنم
واسه این که دیگه یه مدت حرفام شده سکوت
اگه این اشکا رو نمی بینین مهم نیست
مهم اینه که هستم هنوز با تو بهار
با برگای سبزت
هنوز ایستادم .... ایستادم رو همین خاک که اونم خستست .. خودش به گفت خسته شده....؟؟؟
س ر ب ا ز
هیچ آری هیچ همان معنی این روزها
صدای بوق ماشینهای سرد
نگاه عجیب مردم و سکوت و باز .....
از راهروهای دانشگاه تا دو ستاره بر دوش تا فریاد حرکت کن حرکت کن
و هیچ .. هیچ
ذهنی پر از تکرار همیشه ها
و تنفس در هوایی که خود خواسته ای
شکوه نمی کنم آرام آرام میگذرد
( سال نو مبارک ... نخندین دیره اما ... هنوز هستم هستم
از همه اونا که فراموش نکردن الهه منو ممنونم خیلی ممنونم )
ستوان دوم وظیفه ..... ک.سالار راهور فومن ( شهر شعر های شالیزارو درد های کشاورز
شهر شیون)
آ ز ا د باشید و البته زیبا
آنجا که سکوت حضور دارد و تو در این مرداب دوست داری فریاد بزنی

گاه به نازکی لبخندی خوشحالیم
و به یک قطره اشک اندوهگین
من به جاده هایی رفتم که وسعت یک خاک بودند
از جنوب تا مغرب تا معنای کلمه ایرانی
و خلاصه شده در سرباز ... س ر ب ا ز
بودنها و نبودن های بسیار
سوختن دلیل ها و متولد شدن باید ها برای .. زندگی ها
تنفس بوی آزادی در آن سوی سیم خاردارها
چقدر نزدیک و چقدر دور
تحمل .. ساختن .. زندگی کردن .. و سکوت
سکوت سنگین برف.. همان زمستان سرد
صدایت( آزادی) در همین سرما به گوش ناشنوای زمان برسان ..که هستی !!!
که هنوز می خواهی ادامه بدهی گرچه اسیرت کرده اند
در بندی که می گویند خودت خواسته ای
س ر ب ا ز تو معنای زیبایی وطنی هستی که دستانت را برای همیشه به خاطر می سپارد
بمان و بدان که باران هنوز برای همه یکسان می بارد
( دیر دیر میام اما هستم هنوز هنوز هستم)
زیبا باشید و البته آزاد آزاد
خودمونی.. با تو. ای. دلیل .ای معنا .ای بودنم

آن سوی بودن هایمان شاید جاده ایست

با من بمان با من که هیچ نیستم
اما معنایم کن نازنین
که با تو پر از آغازم پر از فریاد آزادی
چگونه بگویم وسعت نگاهت حرمت تمام آزاد ی هاست
آزادی چیست گوهر گم گشته انسانها
اسیریم اسیر چه ؟
خود ظلم می کنیم آری خودمان!
زندانها همه مال ماست
آ ز ا د ی ...
آزاد بودن را فراموش کرده ایم
چشمانم را می بندم
دستانت را میگیرم
و با همه وجود فریاد می زنم
که زندگی هنوز پر از نا گفته هاست
چشمانت را ببند
دستانت را باز کن
به غمها لحظه ای فکر نکن تنها لحظه ای
حال فریاد بکش از کودکی ها تا فر دا ها
صدایت را تنها خودت خواهی شنید
اما آزادی همین است که ابتدا صدایت را خودت بشنوی
وبدانی که می خواهی پرواز کنی
که دیگر از این بی معنایی ها خسته شده ای
بیندیش بیندیش
چشمانت را ببند حال من و تو باید آزاد باشیم
ازادی را هدیه نمی کنند یادت باشد
آ ز ا د ی ...
زیبا باشید و البته آ ز ا د
وقتی خستگی ها یادت میاد

با توام، تو که نگاش می کنی
تو ، تو که داری می سوزی،آب می شی
چرا حرفات تو گلوت گم شده
با توام که یادت رفته..، رفتن حقه
که میره ،که میمیری
گفتن سخته آره ما عادت کردیم بسوزیم !!
عادت کردیم تنهایی ها رو دعوت کنیم به همه بودنمون
وقتی بارون می باره چرا خیسه نگات چرا اشکات جاری می شه؟
نگاش می کنی آره نگاش می کنی
نمی دونه مگه این روزا نگاه دلیل نیست
نمی دونی مگه این روزا جاده دل های آدما به چشاشون راه نداره
بذار گریه هات جاری بشه بذار خاطره ها بمیره بذار غربت مهمونت شه اما
میره آره میره داستان زمان اینه رفتن رفتن
چی میمونه درد ،غم و البته یک 3 حرفی که آتیشت می زنه
و یک عمر که میگذره هر جوری که تو بخوای اما کاش بدونی چی می خوای ؟!!
یادت باشه که بارونا می باره بهار و پاییزا میان و میرن
اگه نخوای نمیشه!!!!
نگاه می کنی آره هنوز نگاه می کنی
آما هیچ کس منتظرت نمیشه نه نه
فریاد بزن که هستی که داری می سوزی
فریاد بزن این بغض ها حقه ما نیست
اما...
فقط نگاش می کنی
حقه ما نگاه نیست
حقه ما سکوت نیست حقه ما گم شدن پشت یه دیوار سرد نیست
آزاد و البته زیبا باشید
رسم فریاد آرامش است و من مدت هاست که آرامم .........
با آسمانی که هیچ گاه اشکهایش را مخفی نمی کند
می اندیشم به برگ ریز زیبای زمان و به گذشته
تا همین اکنون به سکوتی که از ابتدا دم خورم با آن
کاش در چهره غریبه ما آدم ها کمی آشنایی یافت می شد
کمی دل سوزی برای یک قطره اشک
نگو نان شبم نیست و تو از دل سوزی می گویی
نگو فردا سیاه است بگذار جان بکنیم !!
چقدر غافلیم از آنچه روشناییست
از آنچه زیبایی است و آزادیست
می خواهم فریاد بکشم های های های
چشمهایتان را لحظه ای ببندید
اینجا چشم ها را باز می دزدند
آری ببندید تا ببینید چقدر زیباست آزادی و بگذارید ..
لحظه ای ذهن ها هوایی بخورد نفسی بکشد
به چه باید نگریست با که باید گفت ..
آزاد آزاد باشید و البته زیبا
پاییز سلام دیرتر از همیشه او مدم اما .....
هستم هنوز هستم تا بودن باران
این روز ها همدم شبم همان همدم همیشه ها .. همان ........
دلتنگی آری هنوز هست تا هستیم هست
پاییز پاییز آه چقدر زیباست
شاعرانه هایم این روز ها کم شده اما هست
زنده ام
برگ های زردم آمده اند
پاییزم آمده است
و پاییزی هایی که هنوز یادم می کنند
من نیز به یادشان هستم
من با زمستانم آن زمستانی که برای من بهار است و خود عاشق آفتاب
چقدر این روزها زردم
( نبودم یه مدت شاید رسمش اینه اما سربازم و باید برم پسر ایرونی و مرز ها و درد هایش شکوه نیست
گلایه نیست شاید بهتر است بگویم نباید باشد همیشه آغازهایم با پاییز بوده این نیز این چنان
می نویسم باز می نویسم تا بمانم هر چند بی رحم است زمان )
بیان پیشم الهه من و تنها نذارین
آزاد آزاد آزاد باشید
و البته زیبا
...
از تو نمي شه فرار كرد،
از تو نمي شه دور بود،
دوري از تو يعني غربت،
دوري از تو يعني تشنگي،
يعني هلاكت،
گويي مرا مي خواني،
فرياد زمزمه وارت در جودم جاريست،
هستي،
در تمام ثاني ها،
در تمام لحظه ها،
جاري هستي و ماندني،
فاني هستم و رفتني،
چه حكايت جالبيست،
چه تفکر بی تصوری
تا آخر داستان را مي داني و مي گويي نمي شنوم،
شايد اصلاً گوش نمي دهم،
گنه هاي كوچك مرا كه گويي برايت شيطنت هاي كودكانست،
چون پدري مهربان مي بخشي،
گنه هاي بزرگ مرا باز مي بخسي
چقدر صبوري،
صبوريت مرا آتش مي زند،
احساس مي كنم هيچم و واقعاً هيچم اما در درگاه تو،
ولي بر روي اين خاك بسيار بزرگم،
اشرفم،
برترم،
خوشبختم،
و اين بزرگي گاه مرا به خواب مي برد،
خوابي كه از آن نفرت دارم،
خواب ترسناكي كه اصلاً خواب نيست،كابوس است.
گاه به اين فكر مي كنم كه اين انسانهاي گِل آلود چفدر
فراموش كارند
و گويي از ياد برده اند كه از نطفه اي پست از خاك انداز
خامند و بس و ديگر هيچ!!!



